حرف دل ما !

دیروز چرخی زدم در میان غزلیات  وحشی بافقی ...به غزلی برخوردم که بسیار زیبا بود و دلنشین...

از تو همین تواضع عامی مرا بس است

در هفته ای جواب سلامی مرا بس است

نی صدر وصل خواهم و نی پیشگاه قرب

همراهی تو یک دو سه گامی مرا بس است

بیهوده گرد عرصه ی جولانگه توام

گاهی کرشمه ای و خرامی مرا بس است

غمخانه ای نمی طلبم از شراب وصل

یک قطره ی بازمانده ی جامی مرا بس است

وحشی مگو ، بگو سگ کو ، بلکه خاک راه

یعنی ز تو  نوازش مامی مرا بس است!

وحشی بافقی!